el-GR English (United States)
Νοεμβρίου 21, 2017

Ιστορικό Αρχείο

Κωνσταντίνος Τσαλδάρης

Πρωθυπουργός της Ελλάδος. Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια και σπούδασε νομικά στην Ελλάδα, τη Γερμανία, τη Βρετανία και την Ιταλία. Συντάχθηκε με το βασιλέα Κωνσταντίνο, στη δεκαετία του 1910, εκλέχθηκε για πρώτη φορά βουλευτής το 1926, απέτυχε στις εκλογές του 1928 και προσχώρησε στο Λαϊκό Κόμμα, με το οποίο και συνέδεσε την πολιτική του σταδιοδρομία. Το 1933-1935 υπηρέτησε ως υφυπουργός στις κυβερνήσεις του θείου του, Π. Τσαλδάρη, και μετά το θάνατό του αναδείχθηκε ως ηγετικό στέλεχος του κόμματος.

Υπήρξε ο αρχηγός του επανενωμένου Λαϊκού Κόμματος μετά την απελευθέρωση και ο νικητής των εκλογών του 1946, ως αρχηγός του συνασπισμού "Ηνωμένη Παράταξις Εθνικοφρόνων". Από τον Απρίλιο του 1946 ως τον Ιανουάριο 1947 διετέλεσε πρωθυπουργός. Η κυβέρνησή του διενήργησε το δημοψήφισμα που επανέφερε τη μοναρχία τον Αύγουστο του 1946, ενώ ο ίδιος υποστήριξε τις εθνικές διεκδικήσεις στο Συνέδριο της Ειρήνης στο Παρίσι. Υπηρέτησε μέχρι το 1949 ως αντιπρόεδρος και υπουργός Εξωτερικών, θέση από την οποία χειρίστηκε τα κρίσιμα βαλκανικά θέματα της εποχής και προσανατόλισε σταθερά την εξωτερική πολιτική της χώρας στη Δύση. Σχημάτισε για δεύτερη φορά βραχύβια κυβέρνηση τον Αύγουστο του 1947. Από το 1950 άρχισε η παρακμή του Λαϊκού Κόμματος και το 1952, ο Κ. Τσαλδάρης δεν εκλέχθηκε βουλευτής. Παρέμεινε στην ηγεσία του Λαϊκού Κόμματος, το 1956 συμμετείχε στη "Δημοκρατική Ένωση", αντίπαλου εκλογικού σχήματος απέναντι στην ΕΡΕ του Κ. Καραμανλή. Ο ίδιος επανεξελέγη βουλευτής, απέτυχε όμως και πάλι το 1958, επικεφαλής της "Ένωσεως Λαϊκού Κόμματος".


 

Αρχειακή συλλογή Κωνσταντίνου Τσαλδάρη

Το Αρχείο του Κωνσταντίνου Τσαλδάρη καλύπτει κυρίως την περίοδο από το 1940 μέχρι το 1957 και περιήλθε στο Ιδρυμα με δωρεά του Αθανασίου Κ. Τσαλδάρη. Το ταξινομημένο υλικό ( 66 φάκελλοι ) έχει εισαχθεί στη κεντρική μηχανοργάνωση του Ιδρύματος Καραμανλή και έχουν εκτυπωθεί οι σχετικοί περιγραφικοί κατάλογοι.

Μέσα από το αρχειακό υλικό προβάλλει μία σημαντική περίοδος της ελληνικής μεταπολεμικής ιστορίας, ο κύριος δε όγκος των εγγράφων επικεντρώνεται στα ιστορικά γεγονότα των ετών 1946-1952. Πλούσια θεματολογία χαρακτηρίζει το σύνολο του αρχειακού υλικού. Μεταξύ των θεμάτων της εσωτερικής πολιτικής ο μελετητής έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει τις πολιτικές εξελίξεις της περιόδου, καθώς και την πορεία του εμφυλίου πολέμου. Κυρίαρχη θέση κατέχουν στοιχεία σχετικά με τη δομή και την λειτουργία του Λαικού Κόμματος, από την εποχή που ηγείτο ο Παναγής Τσαλδάρης, οι συχνές εκλογικές αναμετρήσεις, θέματα οικονομικής πολιτικής με αναφορές κυρίως στην προσπάθεια της Ελλάδος να ανασυγκροτηθεί οικονομικά με τη βοήθεια της Μ. Βρετανίας αρχικά και στη συνέχεια των ΗΠΑ.

Στην κατηγορία της εξωτερικής πολιτικής σημαντική θέση κατέχουν τα εξής θέματα: Η Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων, όπου προβάλλονται οι εθνικές διεκδικήσεις της Ελλάδος, οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις, το Δόγμα Τρούμαν, το Σχέδιο Μάρσαλ και το ελληνικό ζήτημα στον ΟΗΕ.