el-GR English (United States)
Μαΐου 29, 2017

Βιβλιοθήκη

 

ΣΥΛΛΟΓΗ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΔΑΣΚΑΛΑΚΗ

Η συλλογή βιβλίων και περιοδικών του Γεωργίου Δασκαλάκη κατατέθηκε στο Ίδρυμα το 1989 από τον ίδιο. Η προσωπική του βιβλιοθήκη, που βρίσκεται, πλέον, υπό την κατοχή του Ιδρύματος αριθμεί γύρω στους 10000 τόμους και εστιάζει κυρίως σε ζήτήματα, τόσο της νομίκης επιστήμης, όσο και των κοινωνικών επιστημών, με έμφαση στην πολιτική και κοινωνική θεωρία. Άξιο αναφοράς είναι το γεγονός πως η συλλογή περιλαμβάνει κατά κύριο λόγο έργα τα οποία εκδόθηκαν κατά τη διάρκεια της ψυχροπολεμικής περιόδου, ενώ ταυτόχρονα εμπεριέχει μεγάλο όγκο γερμανικών και άλλων ξενόγλωσσων βιβλίων και περιοδικών. 



Γεώργιος Δασκαλάκης

Ο Γεώργιος Δ. Δασκαλάκης γεννήθηκε τον Αύγουστο του 1912 στη Αθήνα. Ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στην Τρίπολη και στην Αθήνα. Σπούδασε νομικά, οικονομικές και πολιτικές επιστήμες στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, της οποίας το 1937 αναγορεύθηκε διδάκτωρ. Την ίδια εποχή, υπηρέτησε στο ιδιαίτερο γραφείο του Πρωθυπουργού, Ελευθερίου Βενιζέλου (καλοκαίρι του 1932). Έκανε ακόμα σπουδές σε πανεπιστήμια των ΗΠΑ (Μπέρκλεϊ, Χάρβαρντ, Σικάγο), ενώ σπούδασε Φιλοσοφία στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Βερολίνου.

Το 1938 αναγορεύθηκε υφηγητής της Σχολής Νομικών και Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Βε­ρολίνου και το 1943 καθηγητής της Εισαγωγής του Δημοσίου και του Συνταγματικού Δικαίου στην Πάντειο Ανωτάτη Σχολή Πολιτικών Επιστημών, όπου δίδαξε έως και το 1981, οπότε και απεχώρησε με τον τίτλο του ομότιμου καθηγητή.

Διετέλεσε μέλος διοικητικών συμβουλίων επιστημονικών εταιριών στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Υπήρξε επί μακρόν συνεκδότης του περιοδικού "Archiv fur Recht und Sozialphilosophie". Μετείχε σε διεθνή επιστημονικά συνέδρια της Atlantic Treaty Association, υπήρξε αντιπρόεδρος της Ελληνικής Εταιρίας Πολιτικής Επιστήμης και γενικός γραμματέας του Συλλόγου Ατλαντικού Συμφώνου. Επίσης Σύμβουλος της Ευρωπαϊκής Κίνησης και της Εταιρίας Διοικητικών Μελετών, του Διεθνούς Συνδέσμου Πολιτικής Επιστήμης, των Αμερικανικών Ακαδημιών Πολιτικών και Κοινωνικών Επιστημών, της Αμερικανικής Εταιρίας Πολιτικής Επιστήμης, του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, νομικός σύμβουλος της UNRRA (1945-47) και των Αμερικανικών αποστολών στη Ελλάδα (1947-1953) και πολλά ακόμα.

Παράλληλα, από το 1936, ασκούσε αδιάλειπτα τη δικηγορία στην Αθήνα. Η παρουσία του στο δημόσιο βίο της χώρας ήταν έντονη από νωρίς. Το 1948 μετείχε ως μέλος της ελληνικής αντιπροσωπίας στον Ο.Η.Ε., στη Διάσκεψη των Παρισίων για τη σύνταξη της Διακηρύξεως των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Η συμμετοχή του αυτή γράφει ο ίδιος, "απετέλεσε μεγάλη στιγμή" της ζωής του. Αργότερα, με την ιδιότητα του Καθηγητή του Δημόσιου και του Συνταγματικού Δικαίου υπηρέτησε σαν Συνταγματικός Σύμβουλος της Βουλής των Ελλήνων από το 1964 έως και το πραξικόπημα της 21η Απριλίου 1967.

Το 1964 διορίστηκε για πρώτη φορά από την Κυβέρνηση της Ένωσης Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου, πρόεδρος του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού. Μετά την πτώση της δικτατορίας, στις 23 Αυγούστου 1974, διορίστηκε εκ νέου πρόεδρος του ΕΟΤ από την Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Με απόφαση του Πρωθυπουργού, ο βαθμός του ισούταν με βαθμό Υπουργού. Διατηρήθηκε στην προεδρία του ΕΟΤ από τις κυβερνήσεις του 1974, 1977 και 1980 έως και τις 17 Σεπτεμβρίου 1981.

Ως πρόεδρος του ΕΟΤ ανέπτυξε μία πολυσχιδή διεθνή δραστηριότητα. Για μία δεκαετία σχεδόν διετέλεσε αντιπρόσωπος της Ελλάδος στη επιτροπή του ΟΟΣΑ. Επίσης προήδρευσε της European Travel Commision (Ευρωπαϊκής Επιτροπής Τουρισμού), ανήκε στο Εκτελεστικό Συμβούλιο του Διεθνούς Οργανισμού Τουρισμού. Η παρουσία του ήταν αποφασιστικής σημασίας για την ανάδειξη του τομέα του τουρισμού, με ιδιαίτερη έμφαση στις συνταγματικές και πολιτειακές διαστάσεις του. Αναγνώριση της προσφοράς του στον τουρισμό, ελληνικό και διεθνή, αποτελεί η ανάδειξή του σε ανώτατα αξιώματα Διεθνών Οργανισμών, όπως για πολλά χρόνια στην προεδρία της Διεθνούς Ακαδημίας Τουρισμού, του μόνου Οργανισμού που ασχολείται με τις ηθικές αξίες του τουρισμού.

Τέλος, διετέλεσε υπηρεσιακός υπουργός Εσωτερικών για τη διενέργεια των βουλευτικών εκλογών και των πρώτων ευρωεκλογών τον Οκτώβριο του 1981 (17 Σεπτεμβρίου – 21 Οκτωβρίου 1981).

Το συγγραφικό του έργο είναι τεράστιο. Εξάλλου, η ελληνική και ξένη βιβλιογραφία, σε όλους τους τομείς επιστημών, με τις οποίες ασχολήθηκε, ήταν οικεία σε αυτόν. Η προσωπική του βιβλιοθήκη περιελάμβανε χιλιάδες τόμους, από τους οποίους 10.000 δώρισε πριν το θάνατο του, την 1η Μαρτίου 1994, στο Ίδρυμα Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή.